Gdzie kończy się sztuka, a zaczyna brak wyczucia? Refleksje po kontrowersyjnym występie w Dniu Flagi

Gdzie kończy się sztuka, a zaczyna brak wyczucia? Refleksje po kontrowersyjnym występie w Dniu Flagi …

Święta państwowe to w naszej lokalnej społeczności czas szczególny, mający łączyć pokolenia pod wspólnymi barwami narodowymi. Tegoroczne obchody Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej w Goleniowie, przypadające na 2 maja, zamiast jednak stać się okazją do wspólnego celebrowania, przerodziły się w ogólnopolską burzę medialną, której skali nikt z nas się nie spodziewał. Relacja z przemarszu sekcji tanecznej orkiestry Wood & Brass Band, którą opublikowaliśmy na naszym portalu, błyskawicznie wykroczyła poza granice regionu, budząc skrajne emocje od Bałtyku po Tatry.

Kością niezgody stała się oprawa artystyczna wydarzenia. Ulicami Goleniowa przeszły tancerki w strojach, które przez wielu obserwatorów zostały uznane za zbyt skąpe jak na uroczystość o charakterze patriotycznym. Wrażenie to potęgował mocny, według niektórych wręcz wulgarny makijaż. Jednak to, co wywołało największą lawinę negatywnych emocji, to pojawienie się na czele kolumny flag w barwach tęczy. W dniu, który z założenia poświęcony jest wyłącznie polskim barwom narodowym, obecność innych symboli na przodzie oficjalnego przemarszu została odebrana przez internautów jako brak szacunku do tradycji i niepotrzebne upolitycznianie święta.

Skala reakcji była porażająca. Biorąc pod uwagę komentarze na Facebooku, Instagramie, YouTube oraz liczne wiadomości prywatne spływające na naszą redakcyjną skrzynkę, odnotowaliśmy około 3 tysięcy opinii – w zdecydowanej większości mocno krytycznych, a niejednokrotnie wręcz bezlitosnych. Eskalacja hejtu stała się na tyle poważna, że do naszej redakcji zgłosiła się jedna z matek występujących dziewcząt. Prosiła o zablokowanie możliwości komentowania, podnosząc argument, że młode artystki czytają te słowa i jest im po ludzku przykro. Włożyły one przecież w przygotowania mnóstwo pasji, energii i ciężkiej pracy, za co niewątpliwie należą im się brawa, a nie internetowy lincz.

W tym miejscu rodzi się jednak ważne pytanie o odpowiedzialność osób decyzyjnych. Trudno winić młodzież, która realizuje narzuconą wizję artystyczną i ufa swoim instruktorom. To na dorosłych opiekunach i dyrekcji spoczywa obowiązek oceny, czy dana aranżacja współgra z powagą wydarzenia. Sztuka ma prawo prowokować, ale oficjalne obchody państwowe mają swój specyficzny, podniosły charakter, który wymaga odrobiny pokory i wyczucia kontekstu.

Dlatego dziś, jako redakcja, apelujemy do władz orkiestry i osób odpowiedzialnych za program artystyczny: podczas planowania kolejnych występów w ramach świąt narodowych, weźcie pod uwagę ich charakter. Dobór kostiumów, makijażu i symboliki nie powinien ranić niczyich uczuć patriotycznych ani stawiać młodych wykonawców w ogniu krytyki, której nie są winni. Niech pasja i talent naszych tancerek lśnią na właściwym tle, w oprawie, która buduje wspólnotę, a nie dzieli i prowokuje do gniewu.